Ziekerdeziek

Hebben wij weer!

Jayden werd vorige week 1 jaar en we hadden de verjaardag aan mijn 30e gekoppeld.
Maar 's morgens begon het al vroeg; Jayden werd rond 6 uur wakker.
Niets voor hem en we namen hem dan ook bij ons in bed.
Nadat hij maar bleef spoken had ik een flesje gemaakt.
Ment vond het al geen goed idee maar ik dacht dat hij met een vol maagje misschien wat rustiger zou zijn.

Was in eerste instantie ook zo! Maar inderdaad kwam het na een half uur weer naar boven en dwars door ons bed heen.
Zo sta je dan ineens 's morgens in de vroegte je bed te verschonen en je jarige Job in bad te doen.
Hij had er geen problemen mee. Na het spugen gewoon lekker een applausje voor jezelf.

Later sliep hij gewoon weer verder in zijn eigen bedje.

Toen 's middags de eerste gasten kwamen was meneer al een beetje opgeknapt maar ik voelde me niet zo jofel.
Je gaat ook niet iedereen afbellen dus na een pilletje en veel kneedwerk (zelf brood gebakken!) ging het wel weer.
Rond 4 uur was het zover: Kaarsje blazen.
Met een beetje hulp ging hij uit en kon Jayden beginnen met zijn stukje taart eten.
En... Hoe zielig kan iets zijn; hij spuugde hem later ook weer uit.

Zo ben je dan ontzettend verwend door iedereen en ziek tegelijk.

Het heeft de hele week geduurd voordat hij weer een beetje de oude was.
In de tussentijd zijn Ment, Nenya en ik ook nog flink uitgeschakeld geweest.
Tussendoor nog geprobeerd te werken om alleen tot de conclusie te komen dat dat geen goed idee is.

Dit hele weekend staat eigenlijk nog steeds in het teken van hangen in bed en op de bank en uitzieken. Iedere dag gaat een beetje beter.

Wat erg jammer is, is dat we de kerstmarkt op school hebben gemist en ook twee heel mooie herfstdagen. Het weer vroeg er gewoon om om naar buiten te gaan en een flinke herfstwandeling te maken.
Ondertussen ben je al blij wanneer je gewoon binnen je gang kan gaan.